یک گنج و پنج نشانه

یک
گنج و پنج نشانه
مولایمان
امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام
ضمن وصیت گران قدر و سفارش مؤکّد خویش
خطاب به فرزندان و شیعیان و دیگر تشنگان
حقیقت چنین فرموده اند:
فَکَتَبْتُ
إِلَیْکَ کِتَابِی هَذَا مُسْتَظْهِراً
بِهِ-
إِنْ
أَنَا بَقِیتُ لَکَ أَوْ فَنِیتُ-
فَإِنِّی
أُوصِیکَ بِتَقْوَى اللَّهِ أَیْ بُنَیَّ-
وَ
لُزُومِ أَمْرِهِ وَ عِمَارَةِ قَلْبِکَ
بِذِکْرِهِ وَ الِاعْتِصَامِ بِحَبْلِهِ-
وَ
أَیُّ سَبَبٍ أَوْثَقُ مِنْ سَبَبٍ
بَیْنَکَ وَ بَیْنَ اللَّهِ إِنْ أَنْتَ
أَخَذْتَ بِهِ-
… .
یعنی:
پس
این وصیت را نوشتم تا تو را پشتیبانى کند
خواه من زنده باشم خواه مرده.
من
تو را سفارش می کنم به رعایت
«تقوا»
ی
خدا و این که ملتزم
«امر»
او
باشی و پیوسته قلب خویش را به «ذکر»
وی
آباد نگاه داری و به
«حبل»
او
اعتصام جویی، پس کدامین وسیله و سَبَبٍ
مطمئن تر و مورد وثوق تر از آن
«سَبَبی»
یست
که واسطه بین تو و خداوند بوده تو را به
او پیوند می دهد البته اگر آن وسیله را
اختیار کرده باشی.
ادامه متن |