ای غزه! ما برای زخم هایت، مرهم آورده ایم

غزه! ای غزه ی زخم خورده! غزه ی به خون نشسته! ای تن صد چاک!

ای پیکر درهم تکیده! ای ناله ی به آسمان خاسته! ای همه فریاد!

نقش تازیانه ی ظلم بر جسم نحیف کودکانت، چنگال تجاوز و ستم بر چهره ی زنانت پیداست.

خانه ات ویران و طفلانت بی پناه و گرسنه مانده اند. زمین، سراسر سرخ فام از خون جوانمردان توست.

غزه ای غزه! تو گواهی، تو شاهدی، تو مدرک ظلم ظالمی، ستمی که همواره و همیشه به گناه مسلمانی، بر اهل مرز و بومت رفته است.

تو تجسم ستمدیدگی، تو عصاره ی رنجی، تو تندیس مظلومیتی، تو سند رسوایی خصم دژخیمی.

ناله هایت، ضجه هایت، های های گریه ها و فریاد یاری طلبیت، به همه جا رسیده؛ دیگر هیچ کجا آزاده ای حق جو، رادمردی منصف و رحمین دلی نیست مگر آن که قلبش از مشاهده ی رنج و شکنج تو به درد آمده.

نجواهای همدلی و همدردی از هرسو به گوش می رسد، نداهای ظلم ستیزی و حق طلبی به هم آمیخته؛

دیگر تو تنها نیستی، ما پشتیبان توایم، ما و هر جوانمرد بیداری، ما و هر رادمرد منصفی.

اینک سر بلند کن ای غزه! ببین که به یاریت شتافته ایم، برای زخم هایت مرهم آورده ایم، برای دل ریشت نوش دارو، برای کودکان گریان و زنان پریشانت!

و اینگونه آشکارا فریاد می زنیم که چاره ی تو و همه ی مظلومان عالم این است: اهل بیت!

نجاتگر تو مهدی است. سر بلند کن و ببین، غدیر از راه می رسد.

گوش کن! خوب گوش کن تا ندای ملکوتی پیامبر صلی الله علیه و آله را از کنار برکه بشنوی، نام آشنای سروران و فریادرسان عالم را به خاطر بسپار؛ نام علی علیه السلام را... نام مهدی علیه السلام را، گوش کن تا صدای پای نجاتگر و یاریگر خود را بشنوی.

اینک نفس بکش ای غزه! تا شمیم روح بخش عطر ولایت را از کوچه های غدیر استشمام کنی، مهدی از سمت غدیر می آید.

پس برخیز و دادخواست تظلم خود را به آستانش ببر که اوست یگانه مصلحی که خداوند به فریادرسی خلق فرستاده؛

مرهم همه ی دردها را، چاره ی همه ی رنج ها را به او سپرده، جز او دادرسی نیست؛ این را بدان و پذیرا شو، هزار راه رفته را امتحان کرده ای، این بار به درگاه او استغاثه کن و از او بخواه که برای همه ی بی پناهی های تو پناه، برای همه ی بی کسی های تو همدم و برای ناله های استغاثه ی تو گوش شنواست.

راه چاره ای اگر هست، نزد اوست؛

این بار نام او را ببر و فریاد بزن، فقط نام او را!