گذرگاه مخوف(۸)

محشر

زمین مدام از زلزله های پی در پی شکافته و مردم از میان گورها به بیرون پرتاب می شوند و با صیحه و فریاد از جا بر می خیزند.

خلایق حیرت زده و مبهوت، در کنار قبرها ایستاده اند. بدن ها عریان است. تنها عده کمی کفن های خاک آلود به تن دارند. همه گیج و پریشان به اطراف نگریسته و می پرسند: چه کسی ما را بیدار کرد و از خواب گاهمان بیرون آورد؟!

لکن به جای پاسخ فرشتگان آنان را به جلو می رانند و از قبرها دورشان می کنند. خیل آدمیان چون مور و ملخ روانه گشته و افتان و خیزان پیش می روند و چون به یکدیگر می نگرند از آنچه می بینند یکه خورده و وحشت و ترس جای بی خبری و گنگی مرگ را می گیرد.

اینان که در اطرافشان قدم بر می دارند، انبوهی از جانوران بدهیبت و خوف آورند: گروهی بوزینگان غول پیکر، عده ای خرس، بعضی خوک، گروهی ترکیبی از چند جانور، برخی پای شکسته و لنگ لنگان می روند. عده ای کورند و مدام بر زمین افتاده و بر می خیزند و ناله کنان می گویند: که ما پیش از این بینا بودیم، چرا اکنون نمی بینیم؟! عده ای لال و گنگ بوده و صداهای نامفهومی از دهان خارج می سازند. عده ای دست بر زمین و پای در هوا حرکت می کنند. گروهی سراپا از آتش پوشانده شده اند، پنداری جامه ای آتشین به تن دارند. دست های عده ای را به گردن غل و زنجیر کرده اند. عده ای را بر تخت هایی از آتش حمل می کنند. گروهی بارهایی سنگین بر دوش دارند که از فشار آن پشتشان خمیده گشته. عده ای نیز ریسمان گران بر پای دارند...

اینگونه خود را در میان انبوهی از موجودات خوفناک در محاصره یافته، بی اختیار دست هایشان را به سمت چشم ها می برند تا شاهد چنین منظره دهشت باری نباشند. اینجاست که نگاهشان به دست هایشان افتاده و متوجه موهای بلند و چندش آور بدن خود می شوند، تازه می فهمند که خودشان نیز یکی از آنها بوده و اینچنین تغییر ماهیت داده اند. پس به خود آمده و زیر لب زمزمه می نمایند: حقیقتا آن واقعه بزرگی که پیامبران ما را از آن بیم می دادند تحقق یافته و یقین می کنند که قیامت بر پا شده است.

زمین در زیر پایشان هر لحظه داغ تر می شود. هرچه به اطراف می نگرند آشنایی نمی بینند. در این چهره های دگرگون شده، یکدیگر را نمی شناسند. احساس محبت و همدردی نسبت به هم ندارند. هرکس تنها به فکر خود بوده و به دنبال راه گریزی می گردد. در این فضای پر ازدهام عده ای فارغ از هر هیاهو، با کفن هایی سپید، با چهره هایی نورانی و متبسم، به یکدیگر پیوسته و گروه گروه شتابان به سمت موقف درحرکتند.

ادامه دارد...